Commentaar

Sea Shepherd is veiliger dan Sea World

Commentaar door kapitein Paul Watson

Ondanks alle verhalen over hoe Sea Shepherd lijf en leden van walvisvaarders, robbenjagers, stropers en zelfs zogenaamd onze eigen bemanning in gevaar brengt, is het een feit dat in 33 jaar van operaties niet één Sea Shepherd bemanningslid is gedood of ernstig gewond is geraakt. Dit omvat meer dan 250 reizen en confrontaties in open zee, in enkele van de meest afgelegen en vijandige wateren van de wereld. Noch heeft enige Sea Shepherd actie ooit gewonden veroorzaakt, laat staan doden, onder hen die we belemmeren, lastigvallen en weerhouden van het voortzetten van hun illegale uitbuiting.

De Greenpeace Stichting beschuldigt Sea Shepherd altijd van gewelddadigheid en onverantwoordelijkheid, maar Greenpeace heeft op zijn minst twee doden op zee gehad., tientallen gewonden en tientallen bemanningsleden die veroordeeld zijn voor zware misdaden.

Geen van de bemanningsleden van Sea Shepherd is waar dan ook ter wereld veroordeeld voor een zwaar misdrijf.

Een andere Sea Shepherd criticus is Sea World, wiens knechting van orka's en dolfijnen honderden miljoenen dollars aan winst heeft opgebracht.

En nu heeft weer een gevangene van Sea Word – Tilikum- zijn derde mens omgebracht

Voormalige Japanse Commissaris van de Walvisvaart valideert de tussenkomst van Sea Shepherd

Commentaar door kapitein Paul Watson

Ik moet zeggen dat het zeker vleiend is dat een natie zo machtig als Japan zich verlaagt tot het voeren van een oorlog die miljoenen dollars kost, tegen een zeer kleine niet-overheidsorganisatie als de onze.

In een verklaring tegenover de media claimt voormalig Japans commissaris van de walvisvaart Masayuki Komatsu een voorbarige overwinning tegenover Sea Shepherd, hij beweerde zelfs dat hun aanwezigheid in het Antarctisch gebied op dit moment als hoofddoel heeft om het “laatste”seizoen op zee voor Sea Shepherd zo duur mogelijk te maken en dat de walvisjacht op de tweede plaats komt.

Whales and the Absurdity of a Diplomatic Solution

Commentary by Captain Paul Watson

There has been a great deal of talk by politicians in Australia, New Zealand, the United States, and Japan about finding a “diplomatic solution” to solve the debate over whaling in the Southern Ocean.

New Zealand Foreign Minister Murray McCurry has said that a diplomatic solution is the “quickest way to solve the problem.”

But what does this really mean?

If Japan insists upon killing more whales in the Southern Ocean Whale Sanctuary and Australia insists on a zero quota than what sort of solution can there possibly be?