Geschiedenis van de Sea Shepherd Zeehonden Campagnes credit: Rei O'Hara Herders van de Zeehonden - Kapitein Paul Watson en Sea Shepherd bevechten zeehondenjagers al sinds 1976 en over een periode van een kwart eeuw hebben ze honderdduizenden zeehonden van afslachting gered. Sea Shepherd heeft de jacht op de Grijze Zeehond bij de Schotse Orkney Eilanden weten te beëindigen en wordt door de Canadese regering en de Canadian Sealing Association (de Canades Zeehondenjacht Vereniging) als de meest agressieve bedreiging voor de Canadese zeehondenjagers gezien. Sea Shepherd is niet van plan met dit gevecht te stoppen totdat de zinloze slachting van zeehonden is uitgeband. Het Sea Shepherd vaartuig, Farley Mowat, en de vrijwilligersbemanning, vertrekken in februari 2005 naar de Canadese ijsschotsen om hun lange gevecht om de zeehonden te redden voort te zetten. Sluit je aan bij onze reis om de zeehonden te redden. Loop door de tijdlijn van onze Zeehondencampagnes (zie hieronder) die met woord en beeld Sea Shepherds acties om de zeehonden te redden, belicht. Het strijd gaat door . . .

ZEEHONDENCAMPAGNE Campagne Homepage Laatste Berichten Zeehondenjacht: feiten De geschiedenis van SSCS en de zeehonden Zeehonden overal ter Wereld Gerelateerde Artikels Canadese Overheid Zeehonden FAQ Video ONDERNEEM ACTIE Wat Jij Kunt Doen Boycot Petitie Wereldwijd Protest US Resolution 269 Teken in op de Cyber Seal Lijst SSCS Zeehonden Merchandise

Tijdlijn van 1976 tot heden . . .

1976 - Geleid door Paul Watson, komen 14 leden van Greenpeace Foundation op tegen de zeehondenjacht voor de kust van Labrador. Robert Hunter en Paul Watson staan op het ijs, in de weg van een zeehondenjachtschip en dwingen het om te stoppen. De bemanning verplaatst zeehondenbaby's, letterlijk weg van de jagers. Als antwoord hierop, maakt de Canadese regering wetten die het bemoeien met de zeehondenjacht beboeten met een geldboete en een gevangenisstraf.

1977 - Paul Watson leidt ook de tweede Zeehondencampagne van Greenpeace en brengt actrice Brigitte Bardot mee voor een bezoek aan de zeehonden. Later, in een poging om een zeehondenjachtschip te stoppen, boeit Watson zichzelf aan een lier . Vervolgens sleuren de jagers hem over het ijs, gooien hem herhaaldelijk in het water, smijten hem tegen de zijkant van het schip en slaan en schoppen hem als hij op dek wordt gehesen en door een meute van zeehondenjagers wordt gesleept. Hij wordt opgenomen in het ziekenhuis met longontsteking. Dankzij deze gebeurtenissen haalt de zeehondenjacht wereldwijd de krantenkoppen.

1979 - Kapitein Paul Watson voert zijn schip Sea Shepherd naar de ijsschotsen bij de Magdalen Eilanden in de Golf van St. Lawrence. Dit is de eerste keer dat een schip naar het ijs gaat om de zeehonden te beschermen, in plaatst van ze te doden. Watson en zeven van zijn bemanningsleden worden gearresteerd voor het besproeien van meer dan duizend zeehonden met een rode verf. De onschadelijke, organische en onuitwisbare verf ruïneert de commerciële waarde van de pelzen.

De RCMP (Royal Canadian Mounted Police, de Canadese "Mounties") arresteert de hele bemanning; Watson houdt met een 2 meter lange paal nog een tijdje de helikopter van de autoriteiten tegen, maar wordt uiteindelijk toch gearresteerd.

De bemanning werd beschuldigd van het onwettig benaderen van een zeehondenjacht binnen een halve zeemijl, zonder toestemming van de federale Minister van Visserij en ook van het overtreden van de Zeehonden Beschermingswet door tegen de regels in levende zeehonden met verf te markeren. De crew wordt gevangen gezet.

1980 - Paul Watson wordt op de eerste dag van de zeehondenjacht naar de Orsainville gevangenis gesommeerd voor het verstoren van de zeehondenjacht in 1979. Hij zit tien dagen vast en is zo verhinderd om zich met de zeehondenjacht te bemoeien. Voor drie jaar wordt het hem verboden om zich naar de Canadese Oostkust te begeven. Later word deze veroordeelding nietig verklaard.

1981 - Watson trotseert de uitspraak uit 1980 om uit de Atlantische Provincies weg te blijven en, in strijd met zijn voorwaardelijke vrijlating, leidt hij een driekoppige bemanning in een oceaankayak naar de Golf van St. Lawrence. In de veiligheid die de donkere nacht biedt, worden honderden zeehonden met een onschadelijke blauwe verf bespoten.

1981 - Schotse Sea Shepherd vrijwilligers kamperen op Little Green Holm en Muckle Green Holm en voorkomen dat de jagers aan land kunnen komen om zeehonden dood te knuppelen.

1982 - De Grijze Zeehonden Campagne van Sea Shepherd krijgt zoveel publiciteit dat de Society in staat is om voldoende fondsen te werven om het Little Green Holm Eiland aan te schaffen en uit te roepen tot Zeehondenreservaat.

1983 - De Sea shepherd II blokkeert de haven van St John's en voorkomt gedurende twee weken dat de Canadese zeehondenjachtvloot uitvaart. Kapitein Watson herinnert zich het tafereel: "We verscholen ons buiten the Narrows en daagden de zeehondenjagers uit om de haven uit te komen. Er waren verkeersopstoppingen in St. John's door alle auto's die probeerden om Signal Hill te bereiken en zo een glimp van de Sea Shepherd II op te kunnen vangen. De jagers voeren niet uit, in de veronderstelling dat we de eerste die naar zee zou gaan, zouden rammen. Het oponthoud koste ze 76.000 zeehonden. Voor de allereerste keer zouden de quota (van 186.000 zeehonden) niet gehaald worden, er was een tekort van 76.000 zeehonden."

In april vaart de Sea Shepherd II de Golf van St. Lawrence op en begeleidt drie jachtschepen weg van de kraamkamers van de zadelrobben. De RCMP en de Canadese Kustwacht rammen en enteren Sea Shepherd II in een traangasaanval op het ijs ten noorden van Novia Scotia.

Kapitein Watson en zijn 20-koppige bemanning worden gevangengenomen op beschuldiging van samenzwering om de "Zeehonden Beschermingswet" te overtreden door binnen een straal van een halve zeemijl de zeehondenjacht te benaderen. Kapitein Watson krijgt 21 maanden celstraf, de Sea Shepherd II wordt in beslag genomen en de bemanningsleden krijgen geldboetes van 3.000 dollar.

In december bevestigt het gerecht de inbeslagname van het schip en stelt dat het schip als bewijsmateriaal moet worden vastgehouden tot het einde van de rechtszaak. (Deze uitspraak is later vernietigd door het Hoger Beroep van Quebec.)

1983 - Het Europese Parlement bant zeehondenvachten, hiermee wordt de markt voor de commerciële zeehondenjachtindustrie vernietigd.

1984 - Het Hoger Beroep van Quebec vernietigt de uitspraak tegen Paul Watson en zijn bemanning. De Canadese regering vecht dit aan bij het Hooggerechtshof.

1984 - Het Europese Parlement bant zadelrobbenhuiden en de commerciële jacht wordt beduidend gereduceerd.

1984 - De commerciële jacht wordt stopgezet, er blijven enkel nog een beperkt aantal jachten op het land plaatsvinden.

1985 - Na 22 maanden en nadat het Hoger Beroep van Quebec de uitspraak uit 1983 tegen ons heeft vernietigd, werd de Sea Shepherd II vrijgegeven. In april nam Kapitein Watson de boot in Halifax weer in bezit.

1985 - Het Canadese Hooggerechtshof verwerpt het verzoek van de regering om de uitspraak tegen de Sea Shepherd bemanning te herstellen en beslist dat de "Zeehonden Beschermingswet" ongrondwettelijk is. Kapitein Watson begint een proces tegen het Canadian Department of Fisheries and Oceans voor de vernielingen aan de Sea Shepherd II terwijl die in Canadese handen was.

1987 - Sea Shepherd wint het hoger beroep tegen de Canadese regering betreffende de zaak uit 1983, die op technische gronden wordt vernietigd.

1992 - In de schadeclaim, slechts enkele dagen voordat de rechtszaak begint, stelt het Canadian Department of Fisheries and Oceans een schikking voor van 50.000 dollar voor de toegebrachte schade die de Sea Shepherd II heeft opgelopen terwijl ze in Canadese handen was. Sea Shepherd accepteert deze schikking.

1994 - De Canadese regering stelt subsidies beschikbaar om de zeehondenjacht te heropenen en financiert onderzoek om nieuwe markten te openen.

1994 - Kapitein Paul Watson en Internationaal Directeur van Sea Shepherd, Lisa Distefano, leiden een expeditie naar de Golf van St. Lawrence om de haren van ruiende zadelrobben te verzamelen en brengen zo een project op gang om de holle haren te gebruiken in isolerend beddengoed. Het "zeehondenkammen" laat een niet-dodelijk en niet-wreed alternatief zien voor de zeehondenjacht en het plan van de Canadese regering om zeehondenpenissen voor de Aziatische aphrodisiac markt te exporteren. Shanghai Fisheries van Taiwan heeft een overeenkomst om 60.000 zeehonden voor hun penissen af te slachten. Onder toezicht van het Visserij en Oceaan Departement beginnen de bemanningsleden, Kapitein Watson en Lisa Distefano en twee ingehuurde zeehondenjagers aan een niet-dodelijke oogst van geruid zeehondenhaar en sturen de eerste commerciële zending naar de Kirchhoff Bettwarenfabrik.

1996 - Een jaar na deze rel met de jagers, leiden Watson en Distefano een ander Sea Shepherd team naar de Golf van St.. Lawrence, om het onderzoek naar een alternatief voor de zeehondenjacht voort te zetten. Het team wordt vergezeld door de directeuren van de Kirchhoff Bettwarenfabrik, natuur fotograaf Bob Talbot, en Reinhard Olle van ORIGO; één van Europa's grootste postorderbedrijven van natuurlijke producten. Het team verzamelt de haren van de ruiende, gespeende pups zonder problemen.

1998 - De Sea Shepherd III wordt het eerste milieuschip dat tijdens de Canadese zeehondenjacht sinds 1983 de Maritieme macht trotseert. Watson en Distefano bakenen tijdens de eerste week van 15 maart de grootste drijvende kraamkamer in de golf af en de jagers blijven weg terwijl Watson, de bekende Canadese auteur Farley Mowat, en Paul Mitchell Systems directeur John Paul DeJoria aan het niet-dodelijke alternatief ruchtbaarheid geven.

1999 - Sea Shepherd filmt zeehonden op het ijs voor een grote filmproductie, Ocian Warrior. Sea Shepherd veteraan crewmember Peter Brown filmt voor producer Pieter Kroonenburg.

2002 - Kapitein Paul Watson's boek over de zeehonden wordt gepubliceerd: Seal Wars - Twenty-five Years on the Front Lines with the Harp Seals (voorwoord door Martin Sheen).

2003 - De Sea Shepherd bemanning keert terug naar de ijsschotsen van de Canadese Golf van St. Lawrence. Het doel van de campagne op het ijs was tweeledig: enerzijds verkennend (om het schip terug naar het ijs te brengen) en anderzijds om de spotlights nogmaals op deze slachting te richten. Sea Shepherd neemt informatieve foto's en draait videobeelden van de zeehonden met als doel het produceren van een educatieve en publieke video. Verschillende journalisten en fotografen voegden zich bij de bemanning om materiaal voor artikelen en documentaires te verzamelen.

2004 - Met succes ondermijnt Sea Shepherd de markt voor zeehondenproducten. Costco Wholesale Operations roept capsules met zeehondenolie uit hun winkels in St John's Newfoundland terug, wanneer een Sea Shepherd vertegenwoordiger het bedrijf informeert over de zeehondenindustrie, en in het bijzonder over de methoden die de jagers gebruiken om zeehonden te doden.