Het marinekorps van de walvissen

Ter verdediging van de walvissen wereldwijd

In 1986 stelde de Internationale Walvis Commissie (IWC) een moratorium in op alle commerciële walvisvangst. Sinds die tijd hebben drie naties, IJsland, Noorwegen en Japan, meer dan 25.000 walvissen afgeslacht onder het mom van wetenschappelijk onderzoek en commercieel belang. De IWC heeft geen mogelijkheid om het moratorium dwingend op te leggen. Sea Shepherd, onder de richtlijnen van de Verenigde Naties Wereldwijde Richtlijnen voor Natuur, is de enige organisatie die als doel heeft om deze internationale milieubescherming regels op open wateren uit te voeren.

Hoogtepunten uit onze afgelopen drie decennia :

Het rammen en buiten werking stellen van de notaire illegale walvisjager
     Siërra
Het stoppen van de helft van de Spaanse walvisjacht vloot
Het documenteren van de walvisjacht activiteiten op de Faerao Eilanden die
     zijn uitgezonden in de BBC documentaire Black Harvest
Het zinken van de helft van de IJslandse Walvisjachtvloot en het
      verwerkingsstation
Het zinken van de Noorse walvisjachtschepen Nybraena en Senet
De confrontatie opzoeken van de illegale Japanse walvisjacht en ze te stoppen

Sea Shepherd ging tot het uiterste om negen illegale walvisjagende schepen uit de vaart te nemen en heeft hiermee duizenden walvissen gered. Dit en andere acties van Sea Shepherd hebben de kwestie over de walvisvangst in de internationale spotlichten gehouden in de afgelopen dertig jaar.

Steun de unieke acties die Sea Shepherd onderneemt om de walvissen wereldwijd te beschermen

De missie van Sea Shepherd is om een einde te maken aan de vernietiging van de leefomgeving en de slachting van het leven in de oceanen van onze wereld en het beschermen van ecosystemen en diersoorten. Sea Shepherd gebruikt directe actietactieken om te onderzoeken,te documenteren en wanneer nodig acties te ondernemen, om bekend te maken en het confronteren van illegale activiteiten op de open wateren. Sea Shepherd beschermt de biodiversiteit van de kwetsbare ecosystemen van onze oceanen ook in het belang van toekomstige generaties.

Onderste gedeelte door Bob Talbot