News
Positieve golven in mei
vrijdag, 01 Mei, 2026
Het verzet tegen de Antarctische krillindustrie groeit. Rossmann, een van de grootste drogisterijketens van Duitsland en een van Europa’s grootste retailers op het gebied van gezondheid en welzijn, heeft bevestigd dat het het enige nog resterende product op basis van krill uit zijn winkels zal verwijderen. De beslissing volgt op vergelijkbare toezeggingen van grote retailers zoals dm-drogerie markt en Holland & Barrett, en wijst op een belangrijke verschuiving binnen de Europese markt voor voedingssupplementen.
Krill is een sleutelsoort in de Zuidelijke Oceaan en vormt een essentiële voedselbron voor walvissen, pinguïns, zeehonden en talloze andere dieren. Toch blijven industriële visserijvloten jagen op krill in de kwetsbare ecosystemen van Antarctica. Duitsland werd lange tijd beschouwd als een van de grootste markten ter wereld voor krilloliesupplementen, waardoor de besluiten van deze retailers bijzonder betekenisvol zijn.
Na vier opeenvolgende Sea Shepherd-expedities, waarbij industriële krillvisserijactiviteiten in de voedselgebieden van Antarctische walvissen werden gedocumenteerd, neemt de druk op bedrijven toe om afstand te nemen van producten die in verband worden gebracht met de achteruitgang van ecosystemen. Samen vertegenwoordigen Rossmann en dm het overgrote deel van de Duitse drogisterijsector, wat erop wijst dat de markt mogelijk een kantelpunt heeft bereikt.
De groeiende beweging tegen de exploitatie van krill biedt nieuwe hoop voor de bescherming van Antarctische dieren en laat zien hoe publieke druk en maatschappelijk verantwoord ondernemen kunnen bijdragen aan positieve veranderingen voor natuurbehoud.
Walvissen keren terug in grote aantallen
In de ijzige wateren van Antarctica worden opnieuw grote groepen vinvissen waargenomen die samen foerageren en sociaal gedrag vertonen — gedrag dat na decennia van industriële walvisvangst, die de soort bijna tot instorten bracht, uiterst zeldzaam was geworden.
Bemanningsleden van Sea Shepherd documenteerden deze opmerkelijke samenkomsten onlangs tijdens Operation Antarctica Defense. Daarbij legden zij indrukwekkende beelden vast van walvissen die gezamenlijk voedsel zoeken in gebieden die ooit zwaar werden getroffen door de commerciële walvisjacht. Wetenschappers en natuurbeschermers stellen dat dergelijke waarnemingen bemoedigende tekenen kunnen zijn van herstel voor een van de grootste dieren die ooit op aarde hebben geleefd.
Vinvissen werden gedurende de twintigste eeuw intensief bejaagd, waardoor hun populaties drastisch afnamen voordat internationale beschermingsmaatregelen werden ingevoerd. Hoewel de soort nog steeds wordt bedreigd door klimaatverandering, aanvaringen met schepen en de industriële krillvisserij, laten deze ontmoetingen zien dat mariene ecosystemen zich kunnen herstellen wanneer de menselijke druk afneemt.
De terugkeer van deze oceaanreuzen naar hun Antarctische voedselgebieden vormt een krachtige herinnering aan de veerkracht van de oceaan — en aan wat mogelijk blijft wanneer ecosystemen de kans krijgen om te herstellen.
De Zee Herstelt Zich
Een verbod op bodemsleepnetvisserij langs de kust van Sussex begint meetbare ecologische voordelen op te leveren. De beschermingsmaatregelen, die vijf jaar geleden werden ingevoerd, bestrijken ongeveer 480 Km2 zeebodem die eerder werd beschadigd door destructieve visserijmethoden. Deze praktijken verstoorden belangrijke habitats, zoals kelpwouden en mosselbanken.
Nu worden de eerste tekenen van herstel zichtbaar. Mosselbanken vormen zich opnieuw, kraamkamers voor jonge vis stabiliseren zich en populaties van onder meer zwarte zeebrasem en zeebaars nemen toe. Ook lokale vissers melden grotere en meer verspreide scholen vis.
Bodemsleepnetvisserij geldt als een van de meest destructieve vormen van industriële visserij. Hierbij wordt zwaar vistuig over de zeebodem gesleept, waardoor ecosystemen beschadigd raken die soms tientallen jaren nodig hebben om te herstellen. Het project in Sussex groeit inmiddels uit tot een veelbelovend voorbeeld van hoe mariene ecosystemen kunnen terugveren wanneer schadelijke visserijpraktijken worden beperkt. Hoewel het herstel zich nog in een vroeg stadium bevindt, leveren de resultaten nu al sterk bewijs dat oceaanecosystemen in staat zijn zich te regenereren wanneer zij voldoende bescherming krijgen.
Bron: Sussex Express
Een Grote Stap Tegen Plasticvervuiling
Schotland heeft een belangrijke stap gezet in de strijd tegen plasticvervuiling door de verkoop en distributie van vochtige doekjes die plastic bevatten vanaf augustus 2027 te verbieden. Verwacht wordt dat vergelijkbare verboden ook in de rest van het Verenigd Koninkrijk zullen worden ingevoerd.
Vochtige doekjes behoren tot de meest voorkomende vormen van zwerfafval die op stranden en langs kustlijnen worden aangetroffen. Veel van deze doekjes bevatten plastic vezels die uiteenvallen in microplastics, waardoor mariene ecosystemen vervuild raken en risico’s ontstaan voor dieren door inslikken of verstrikking.
Milieuorganisaties hebben het besluit verwelkomd en wijzen erop dat vrijwilligers tijdens schoonmaakacties langs de kust regelmatig duizenden weggegooide vochtige doekjes verzamelen. Het verbod zal naar verwachting deze bron van vervuiling aanzienlijk verminderen en tegelijkertijd het gebruik van herbruikbare en biologisch afbreekbare alternatieven stimuleren. Op een moment waarop plasticvervuiling wereldwijd een groeiende bedreiging vormt voor de oceanen, betekent deze maatregel een belangrijke stap richting schonere zeeën en gezondere mariene ecosystemen.
Bron: STV
Een Pinguïn-Babyboom
Ōamaru Penguins in Nieuw-Zeeland heeft een van zijn succesvolste broedseizoenen ooit geregistreerd: maar liefst 994 jonge dwergpinguïns zijn in één jaar succesvol uitgevlogen.
Deze prestatie is het resultaat van tientallen jaren natuurbeschermingswerk en nauwgezette wetenschappelijke monitoring. Onderzoekers registreerden bovendien verschillende zeldzame gevallen, waarbij pinguïnkoppels met succes meer jongen grootbrachten dan normaal gebruikelijk is.
Wetenschappers vermoeden dat verbeterde omgevingsomstandigheden na een moeilijk voorgaand seizoen hebben bijgedragen aan een vroeger begin van het broedseizoen. Het natuurbeschermingsprogramma maakt gebruik van geavanceerde volgtechnieken, waaronder microchips, om het broedsucces en de langetermijnontwikkelingen van de populatie beter te begrijpen.
Door de resultaten van een publiek toegankelijke kolonie te vergelijken met die van een gecontroleerde onderzoekslocatie, verkrijgen onderzoekers waardevolle inzichten in de factoren die zeevogelpopulaties helpen floreren. Dit recordseizoen laat zien hoe langdurige natuurbeschermingsinspanningen en wetenschappelijk onderbouwd beheer kunnen leiden tot betekenisvolle resultaten voor het herstel van wilde dieren.
Bron: Oceanographic Magazine
Gemeenschappen Herstellen het Koraalrif
Een nieuwe samenwerking in Kenia breidt de inspanningen voor het herstel van koraalriffen langs de Oost-Afrikaanse kust uit. Daarbij worden wetenschappelijke expertise en lokaal leiderschap gecombineerd om beschadigde mariene ecosystemen nieuw leven in te blazen.
Sinds 2018 heeft de lokale organisatie Oceans Alive al geholpen bij het herstel van delen van het koraalrif. Dankzij nieuwe internationale steun wordt het project nu verder uitgebreid met extra koraalkwekerijen en de uitplaatsing van duizenden nieuwe koraalfragmenten op aangetaste rifgebieden.
Koraalriffen bieden leefruimte aan ongeveer een kwart van al het mariene leven, maar veel riffen hebben de afgelopen decennia zware schade opgelopen door opwarmende oceanen, vervuiling en destructieve visserijpraktijken. Natuurbeschermers benadrukken dat projecten zoals dit een praktische weg vooruit bieden, doordat lokale gemeenschappen in staat worden gesteld zelf een leidende rol te spelen bij herstelwerkzaamheden.
Het initiatief onderstreept een groeiend besef dat langdurige bescherming van de oceanen het meest effectief is wanneer kustgemeenschappen direct betrokken zijn bij natuurbehoud en het beheer van hun mariene omgeving.
Bron: Oceanographic Magazine
Een Oceaanreus van 2.000 Jaar Oud
Wetenschappers die onderzoek deden rond de Marianen-eilanden hebben een uitzonderlijk natuurwonder gedocumenteerd: een gigantische koraalkolonie van meer dan 1350 km2 — de grootste die ooit van dit type is geregistreerd.
De kolonie bestaat uit Porites rus-koraal en wordt geschat op een leeftijd van meer dan 2000 jaar. Eeuwenlang groeide deze enorme structuur onopgemerkt in een onderwaterliggende vulkanische caldera en wist zij ingrijpende veranderingen in het milieu te overleven. Wat deze ontdekking nog opmerkelijker maakt, is de locatie. In de nabijheid bevinden zich natuurlijke koolstofdioxidebronnen die het water sterk verzuren. Wetenschappers gebruiken deze omgeving als een natuurlijk laboratorium om de gevolgen van klimaatverandering voor mariene ecosystemen te bestuderen. Ondanks deze uitdagende omstandigheden blijft de gigantische koraalkolonie echter gezond en groeit zij nog steeds.
Op een moment waarop veel koraalriffen wereldwijd onder zware druk staan, vormt deze eeuwenoude kolonie een indrukwekkend symbool van veerkracht en van de blijvende kracht van het leven in de oceaan.
Bron: NOAA
Papegaaiduikers Keren Terug
Een hoopgevend teken voor de bescherming van zeevogels ontvouwt zich langs de krijtrotsen van East Yorkshire, waar tientallen papegaaiduikers zijn teruggekeerd om te broeden in de grootste zeevogelkolonie op het Britse vasteland.
Elk paartje papegaaiduikers legt één ei en blijft vervolgens gedurende de zomer om hun jong groot te brengen. Hoewel hun terugkeer bemoedigend is, staan papegaaiduikers nog steeds op de rode lijst van bedreigde diersoorten. Ze worden geconfronteerd met bedreigingen zoals klimaatverandering, vogelgriep en een afnemende beschikbaarheid van voedsel als gevolg van overbevissing. Een bijzonder belangrijke ontwikkeling is de groeiende steun voor het beëindigen van de industriële visserij op zandspiering. Deze kleine vis vormt een cruciale voedselbron voor papegaaiduikers en vele andere zeevogels.
Natuurbeschermers benadrukken dat de terugkeer van deze vogels laat zien dat beschermingsmaatregelen daadwerkelijk verschil kunnen maken. Tegelijkertijd wijzen zij erop dat blijvende inspanningen noodzakelijk zijn om ervoor te zorgen dat deze iconische zeevogels zich ook in de toekomst kunnen herstellen.
Bron: Marine Conservation Society UK (MCS UK)