Vorige maand berichtten we over wat onafhankelijke wetenschappers waarnamen tijdens Sea Shepherds Antarctica Campagne: buitengewone concentraties van herstellende walvispopulaties die foerageerden in de wateren rondom de Zuid-Orkney Eilanden.

Dit heeft al geleid tot een cocreet natuurbeschermingsresultaat. Op 8 juni – Wereldoceaandag – kondigde de International Association of Antarctic Tour Operators (IAATO) aan dat haar leden unaniem hebben ingestemd met het invoeren van een geofenced snelheidslimiet van 10 knopen voor toeristische vaartuigen die opereren rondom de Zuid-Orkney Eilanden, een van de belangrijkste walvisvoedingsgebieden ter wereld.
De maatregel zal aanvankelijk gedurende twee jaar vrijwillig worden toegepast. Aan het einde van die periode zullen IAATO-leden stemmen over de vraag of zij de beperking willen aanpassen en permanent en verplicht willen maken.

Hoewel een snelheidslimiet voor vaartuigen de grotere uitdagingen waarmee het mariene ecosysteem van Antarctica wordt geconfronteerd niet zal oplossen, vertegenwoordigt de beslissing een formele erkenning dat de wateren rondom de Zuid-Orkney Eilanden een gebied zijn dat verhoogde bescherming voor walvissen verdient. Die erkenning is belangrijk.

Jarenlang heeft Sea Shepherd gedocumenteerd hoe industriële krilvisseriijoperaties overlappen met walvisvoedingsgebieden in de Zuidelijke Oceaan. Via meerdere Antarctische campagnes heeft onze bemanning walvissen zien foerageren naast industriële vaartuigen die de kril targeten die de basis vormt van het Antarctische voedselweb. Dit jaar voegden onafhankelijke wetenschappers zich voor het eerst bij Sea Shepherds expeditie om een van de meest uitgebreide recente wetenschappelijke surveys van de regio rond de Zuid-Orkney Eilanden uit te voeren. Onderzoekers aan boord troffen zulke hoge concentraties walvissen aan dat zelfs ervaren cetaceënwetenschappers versteld stonden.

Het was Dr. Cheeseman die vervolgens de snelheidsbeperking voorstelde aan IAATO, wiens beslissing significant is, niet omdat het de krilvisserij rechtstreeks zal aanpakken, maar omdat het een nieuw niveau van institutionele erkenning vestigt voor het ecologische belang van de Zuid-Orkney Eilanden. Die erkenning komt op een moment waarop de herstellende walvispopulaties van Antarctica beginnen terug te keren naar gebieden die tijdens het tijdperk van de industriële walvisvangst werden verwoest.

Gedurende een groot deel van de twintigste eeuw dreef de commerciële walvisvangst veel Antarctische walvispopulaties tot de rand van uitsterven. Tegenwoordig lijken bultrugwalvispopulaties te herstellen, en onderzoekers constateren opnieuw de complexe voedingsgedragingen die verdwenen toen de walvispopulaties werden gedecimeerd. De Zuid-Orkney Eilanden lijken een locatie te zijn waar dit herstel zich het meest dramatisch ontvouwt. Volgens Dr. Matthew Savoca van Stanford University's Hopkins Marine Station komt de regio naar voren als één van 's werelds grote wildlifehotspots, maar is juist daardoor ook een industriële visserijzone waar grootschalige krilevangst doorgaat. Die tegenstrijdigheid ligt in de kern van het voortdurende debat over de toekomst van Antarctica.

De Commissie voor de Instandhouding van de Levende Mariene Rijkdommen van Antarctica (CCAMLR), het internationale orgaan dat verantwoordelijk is voor het beheer van de Antarctische visserij, overweegt momenteel hoe de krilvisserij in de Zuidelijke Oceaan beheerd moet worden naarmate walvispopulaties verder herstellen. Wetenschappelijk bewijs dat aantoont waar walvissen foerageren, hoe zij deze habitats gebruiken en hoe hun verspreiding overlapt met visserijactiviteiten, zal een steeds grotere rol spelen in die discussies.

Daarom is de jongste IAATO-beslissing van belang voorbij de snelheidslimiet zelf. Elke nieuwe instelling die het belang van deze wateren formeel erkent, voegt gewicht toe aan het groeiende bewijsmateriaal dat aantoont dat de regio meer aandacht voor natuurbescherming verdient. En elke stap die wordt gezet om walvissen te beschermen, versterkt een eenvoudige realiteit: Antarctica is één van de biologisch rijkste mariene ecosystemen die er nog op aarde bestaan.

Sea Shepherds Antarctica campagnes hebben altijd geprobeerd publieke aandacht te vestigen op wat er in deze afgelegen wateren gebeurt. De toevoeging van onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek heeft die inspanning versterkt door te helpen veldwaarnemingen om te zetten in bewijs dat beleidsdiscussies en natuurbeschermingsbeslissingen kan informeren.
De nieuwe snelheidsbeperking zal de druk op Antarctica niet beëindigen. Het zal de industriële krilvisserij niet stoppen. En het zal op zichzelf de toekomst van herstellende walvispopulaties niet garanderen, maar het toont aan dat wanneer de wereld wordt getoond wat er in Antarctica gebeurt — en wat er op het spel staat — bescherming kan volgen.
De vraag is nu of deze erkenning zal leiden tot de sterkere maatregelen die nodig zijn om te waarborgen dat een van de laatste grote natuurgebieden van de planeet beschermd blijft voor toekomstige generaties.

Lees meer over Operation Antarctica Defense: https://www.seashepherdglobal.org/our-campaigns/antarctica-defense/